Nieuwe boost

Aller eerst bedankt voor alle lieve reacties op mijn blog, mail en telefoon, heel lief. Zoals ik eerder al schreef was mijn verwachting van mijn verblijf hier in Uganda natuurlijk heel anders, maar ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn komst. Kampala is een stad met vele gezichten en er is hier echt van alles te beleven.Ik woon nu tijdelijk in Muyenga ,een van de betere wijken van Kampala en dat voel je meteen. Als ik s’ochtends de deur uit ga kom ik in een rustige straat waar je gewoon lekker kan lopen zonder lastig gevallen te worden. Ik vertelde eerder al dat ik voor VSO werk en het VSO kantoor is nog geen 10 minuten wandelen van mijn tijdelijke huis, dus dat is echt super fijn. Tegenover VSO zit een cafe met wifi waar ze NL brood verkopen en echte capuchino, dus ik zit daar regelmatig even te internetten.
 
In tegenstelling tot Bajawa kun je in Kampala echt alles krijgen in de supermarkt, brood, yoghurt, cruesli, kaas, wijn, sterke drank etc. Ook zijn er tal van restaurants waar je super lekker kunt eten, er zijn theaters waar regelmatig verschillende voorstellingen zijn en er is een bioscoop. Genoeg om je te vermaken dus, maar helaas is het wel allemaal erg prijzig en als werkeloze moet je dan dus keuzes maken....  

Ik ben begonnen met het interviewen/ assessen van potentiele nieuwe volunteers voor VSO en dit is erg leuk en ontzettend leerzaam voor mij. Het is echt een vak om de juiste vragen te stellen en antwoord te krijgen op je vraag. Ik maak ook echt vanalles mee en leer iedere dag meer over de Ugandese cultuur! Ik begin altijd te vertellen dat werken voor VSO meer is dan een verandering van werk en dat het je hele leven veranderd. Dan leg ik uit dat ik daardoor in dit interview veel persoonlijke vragen ga stellen wat ze wellicht niet gewend zijn van andere interviews. Ik stimuleer ze om zo eerlijk mogelijk te zijn over hun prive situatie en start dan het interview. Culturele verschillen worden dan al snel duidelijk. Hier een voorbeeldje van een interview: 
ik: ben je getrouwd?
man: niet officieel
ik: (verbaasd) oh kun je dat toelichten?
man: ik ben voor de “tribe” getrouwd, maar niet officieel.
ik: ben je dan nog wel samen met die vrouw?
man: Nee, we zijn uit elkaar
ik: Heb je een andere serieuze relatie?
man: Ja, ik heb een vriendin
ik: heb je kinderen?
man: Ja, 6 kinderen
ik: allemaal van dezelfde vrouw?
man: lacht... nee 2 van de eerste, 1 van een andere vrouw en 3 zijn van zijn huidige vriendin, maar hij is niet de biologische vader.

Je kan je voorstellen dat ik op zo’n moment niet meer weet hoe ik deze feiten allemaal kan noteren in een kolom waar slechts ja/ nee staat op de vraag “are you married?”.....

Ook heb ik zoveel mensen geinterviewd die alleen maar naar het buitenland willen en niet stil staan bij alle persoonlijke veranderingen, kinderen van 1 jaar oud achter laten, echtgenoten die niet op de hoogte zijn en mensen die niet eens weten wat VSO doet.
Maar gelukkig ook ontzettend gemotiveerde mensen die al veel meer op ontwikkelingsgebied hebben gedaan, eerder in andere landen hebben gewoond en echt heel goed zullen zijn in mijn ogen.

Na het interview geeft de interviewer (ik dus) aan of de persoon door mag naar de tweede selectie dag, het assessment. Deze dagen vonden deze week plaats en alle geselecteerde deelnemers moesten laten zien wat ze in huis hadden door middel van groeps opdrachten en daarop aansluitend nog een interview wat nog dieper ingaat op persoonlijke gedachten, leefstijl etc.
 
Omdat ik nog nieuw ben in de selectiepool heb ik de afgelopen 3 dagen vooral veel geobserveerd. Er wordt meestal gewerkt in een groep van 5 personen en je krijgt dan personen aangewezen die je de hele dag moet observeren. Meestal zijn dit 2 hoofdkandidaten en 3 bij kandidaten. De hoofdkadidaten zijn de mensen waar je echt op focust en van de bijkandidaten schrijf je vooral op wat je opvalt zowel positief als negatief. het is echt een behoorlijke klus, want er wordt zoveel gezegd tijdens zo’n dag en je moet je echt super goed concentreren. Op het einde worden alle kandidaten besproken en wordt het oordeel geveld of iemand wel/niet door is. Omdat het heel belangrijk is voor VSO om al deze informatie goed te noteren, zodat er later altijd nog gekeken kan worden hoe iemand geselecteerd is voelt het ook echt als een grote verantwoordelijkheid. Vandaag (donderdag) was ik zelf verantwoordelijk voor het observeren van 3 bijkandidaten en mijn inbreng werd ook echt gebruikt, dus dat was best wel spannend. Gelukkig kreeg ik veel positieve feedback en vond men me een snelle leerling. Ik ben wel echt moe nu van al dat schrijven en observeren, ik denk dat ik al heel lang niet meer zo veel geschreven heb als de afgelopen week. Maar zoals ik eerder zei: erg leerzaam en het motiveert me om hier meer mee te doen!

Om maar even bij VSO te blijven. Vorige week was er ook een returned volunteer weekend georganiseerd voor al de VSO volunteers uit Uganda en Kenya die de laatste 2 maanden zijn terug gekomen waarin we onze ervaringen konden delen. Het was echt heel interessant om de verhalen van andere mensen te horen van over de hele wereld en te delen met elkaar. Over het algemeen waren mensen heel positief over de opgedane ervaringen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik wel geschrokken ben van een aantal verhalen. In Nigeria hadden volunteers te maken met bom aanslagen en in de meeste Aziatische landen waren mensen gediscrimineerd, simpelweg omdat zwarte mensen een lage status hebben. Ik realiseerde me wel dat ik eigenlijk een hele fijne placement heb gehad en ook veel support van VSO Indonesia heb gekregen.

Na deze 2 dagen samen was er op zaterdag nog 1 meeting waarbij alle returned volunteers in Uganda samen kwamen om te kijken hoe ze hun competencies opgedaan in het buitenland nu hier in Uganda kunnen inzetten. Met name wordt er gefocust op National volunteering. Daar ook weer veel interessante mensen ontmoet en mijn netwerk weer verder uitgebreid! Wat me zo opvalt is dat de mensen hier zo ontzettend gemotiveerd zijn om wat te bereiken en men neemt echt initiatief. Na 2 jaar op Flores is dat echt een hele verandering. Natuurlijk zijn dit dan wel hoog opgeleide mensen met VSO achtergrond en ik weet nog niet hoe het in kleinere lokale NGO’s werkt, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er veel energie van krijg....

Ik heb sowieso veel energie de afgelopen 2 weken, ik geniet van het vrijwilligerswerk wat ik doe, ik leer echt ontzettend veel, ik heb leuke contacten hier in Kampala en natuurlijk het zonnetje dat hier toch wel iedere dag schijnt! Het klimaat is echt fantastisch hier, ik loop vooral in rokjes, jurkjes, t shirts en dat de hele dag en avond!
Vandaar ook mijn titel, “een nieuwe boost”. Ik begin me steeds meer thuis te voelen in Kampala en zou stiekem toch graag blijven. ik zie hier ontzettend veel mogelijkheden om betekenisvol werk te verrichten. Helaas is het voor nu nog allemaal gebaseerd op vrijwilligerswerk, maar ik heb er wel vertrouwen in dat er iets op mijn pad komt.

Aankomende maandag ga ik op gorilla trekking in Buhoma (zuiden van Uganda), daar heb ik heel veel zin in. Schijnt een hele bijzondere ervaring te zijn, dus ik ben benieuwd!

Tot de volgende keer!!!!