satu minggu lagi

En toen was er weer een week om… Ik ben hier nu 3 weken, maar het voelt alsof ik hier al maanden ben. Ik begin steeds meer te wennen aan dit leventje hier op Bali en ik zou hier graag willen blijven. Maar eerlijk is eerlijk, als ik niet in een gastgezin zou leven en naar school zou gaan, heeft het toch meer weg van een vakantie-oord. En dat is natuurlijk niet de reden waarom ik weggegaan ben.

Omdat een aantal mensen zich afvragen wat ik nou eigenlijk doe, hier even een overzichtje van een gemiddelde dag.

6.45:   opstaan (ik heb uitgelegd dat slapen mijn hobby is en het werkt)
7.00: ontbijt buiten + beetje kletsen met mijn familie
7.30: naar school fietsen
8.00: begin school (intensieve taaltraining)
10:00: korte pauze
12.30: korte lunch pauze
14.00: einde school
En dan volgen er een aantal opties:
- huiswerk maken op school/ op het strand of in een cafe
- kletsen met locale mensen in en om het hotel waar ik les krijg en de school die daarbij hoort. Ik geef tegenwoordig nu ook na school Engelse lesjes aan studenten, omdat de leraren dat vragen. Ik oefen zo mijn indonesisch en de studenten vinden het ook leuk.
- naar huis gaan, boodschappen doen, de was doen, huis poetsen etc.
18.00: eten, meestal samen met andere vrijwilligers
19- max 21: naar huis, waar ik meestal even klets met de familie, huiswerk maak, boeken lees, mail en blog typ op mijn laptop of tv kijk
23/0.00: slapen

Zoals ik al zei is dit een gemiddelde dag, maar natuurlijk doe ik ook wel eens andere dingen. Zoals bijvoorbeeld afgelopen woensdag. Onze leraar is een echte art liefhebber en doet zelf ook veel in het schilderscirquit. Dus afgelopen woensdag waren wij als klas uitgenodigd om bij een opening van een expositie te zijn in Ubud. Nou dat lieten we ons natuurlijk geen 2 keer zeggen, dus wij meteen een chauffeur en busje geregeld. Heel gaaf Volkswagen busje, foto volgt nog.

Aangezien we vroeg waren hadden we eerst nog even de tijd om de toerist uit hangen, dus zijn we naar monkeyforest geweest. Een soort apenheul, maar dan met een laatste stukje tropisch regenwoud en alleen maar loslopende apen. Ik had gemengde gevoelens over het bezoek. Enerzijds vond ik al deze aapjes die gewoon om je heen rennen erg grappig en leuk om te bekijken. Anderzijds is het erg confronterend om te beseffen dat dit nou zo’n regenwoud was waarover we het hadden in de  aardrijkskunde-lessen. Hoe dan ook, prachtig om te zien (zie foto)

Daarna was het dan zo ver en mochten we naar het museum. Ik had wel verwacht dat het een speciale opening zou zijn, maar dat er een groene loper, cameramannen, journalisten en allemaal bekende artiesten zouden zijn, dat wist niemand. Gelukkig hadden wij als meiden een jurk meegenomen om ons om te kleden, want in mijn 3 kwart broek was ik daar wel erg opgevallen. Overigens deden we dit nu ook al, want ik geloof dat we wel 10 x gevraagd zijn voor een foto. Dus vermoedelijk sta ik nu in meerdere lokale kranten en ben ik vast een paar keer op tv geweest.
Het museum zag er prachtig uit en de galerie was erg indrukwekkend. Balinese kunst kenmerkt zich door veel acril en weinig lege ruimtes. Ik vond vooral de abstracte schilderijen mooi. Maar veel tijd hadden we niet om alles te bekijken, want er was ook een lopend buffet, waar wij natuurlijk gebruik van moesten maken. Dus hoe vervelend ook, toch maar al dat heerlijke indonesische eten opgeschept en lekker opgegeten. Daarna werden we verzocht plaats te nemen in een stoel, want het concert zou zo gaan beginnen. Wat bleek, voor deze speciale opening waren er heel wat bekende lokale muzikanten gekomen. Na een openingsdans in Balinese stijl  en een welkomstwoordje in het Balinees (de eerste 5 minuten probeerde ik er nog wat van te maken, maar al snel kwam ik erachter dat dit toch echt een heel eigen taal is) begon dan het concert van 2 uur. En het was prachtig. Ik ga kijken of ik een filmpje hiervan kan downloaden op deze site. Om 23.00 waren we terug en kon ik met een voldaan gevoel naar bed. Want ook al weet ik dat ik hier ben voor mijn in country training, het is toch ook wel fijn om te kunnen zeggen dat ik nog iets anders van Bali heb gezien ;-)

Sampai jumpa nanti