Vakantie door de ogen van Greetje

Mijn zus had ook al wat op papier gezet, dus hierbij nogmaals wat vakantie-nieuws!

14 dagen Bali & Flores!

Op 22 december vlogen Sami en ik van Bangkok naar Bali, de eerst aansluitende vlucht naar Flores was de dag erna, helaas, dus besloten we om 1 nacht in Kuta te overnachten. Een zeer toeristische strand-stad 5 km van het vliegveld met de meest vervuilde kustlijn die ik ooit heb gezien... in het water dreef gruwelijk veel plastic (van chipszakken tot halve slippers en van drankflesjes tot ondefinieerbare objecten, je vind er ook het hele assortiment aan shampoos, plastic speelgoed en blikjes) En op het strand laat iedereen al z'n zooi liggen. Echt afschuwelijk. Wat een shock! Wat was ik blij om de volgende ochtend te vertrekken.
We vlogen met Merpati Airlines (niet de meest betrouwbare maatschappij) en eenmaal in het vliegtuig ontdekten we dat het een pilot scool was...
(je voelt je lekkerder in een Peugeot !)
Ondanks een uur vertraging toch een veilige vlucht gehad, met de mooiste uitzichten  over de azuur blauwe en aqua groene zee en de paradijselijke eilanden met witte stranden en ruige vulcaan landschappen. Alleen deze vlucht is de hele reis waard!

Blij en geshockeerd landden we in Ende; hier wonen mensen in hutjes langs de landingsbaan, kinderen, kippen en honden rennen waar ze willen en volwassenen zitten op het asfalt te chillen... (wat we later vaak tegen kwamen onderweg, mensen zitten gewoon op de doorgaande wegen...)

Ik kon haast niet wachten om Sarah te zien, nog voor we door de uitgang waren zagen we een heel welkomst comité en word er al naar ons gezwaaid en geroepen, dus wij lopen ongeïnteresseerd en zonder te reageren door. Gedurende 1 maand reizen door Thailand hebben we een dikke huid ontwikkeld tegen alle mensen die iets van ons willen, want waar we ook zijn we worden altijd aangesproken. Soms willen ze iets verkopen, soms alleen een praatje maken, maar meestal willen ze je gids zijn of je naar het hotel van familie of vrienden brengen, maar je weet het nooit van te voren.
Een man -gevolgd door 10 andere mannen- riep hey you Retcha! come with me, I have the car and I know your brother!!!
en iedereen wou onze handen schudden en riep door elkaar en zwaaiden met telefoons! Nadat hij een paar keer herhaald had wat hij zei begreep ik dat hij Sarah kende, en liet haar nr zien in zijn telefoon, maar er was daar geen bereik!

En toen eindelijk stapte Sarah van haar motor af en konden we elkaar omhelzen!!!!
Sarah had de man gevraagd ons op te wachten vanwege de vertraging: Wat een ervaring!!!

Ik zal dit reis verslag verder wat beknopt schrijven en alleen de hoogtepunten nader toelichten!
dag 2:
kelimuti : 3 kleuren meren, prachtige tour met de auto, de meren zijn super mooi, wilde apen gezien! Op de terug weg gelunched in een weg restaurant, alles werd vers voor ons gemaakt, en ze gingen zelfs nog boodschappen doen, 2 uur later zaten we eindelijk te eten!!!
het is redelijk normaal hier om zolang te wachten.... Dus ga niet uit eten als je honger hebt ; )
dag 3:
travel naar Bajawa,
Hoeveel mensen passen er in een mini-busje voor 7 personen???
de reis duurt 4 uur, maar omdat het kerst is zijn er bijna geen chauffeurs die willen rijden... toen we zagen hoeveel mensen er in het kleine busje moesten dachten we dat het nooit ging lukken, maar uiteindelijk met veel geprop 5 man op de achter bank, 4 in het midden + ik kreeg een kind opschoot en 3 man voor, 1 jongen zat op de handrem met de versnelling tussen zijn benen... Gelukkig zat Sarah voorin, dus kon hij lekker op haar leunen... wat een reis...
zwaar vermoeid kwamen we in Bajawa aan!
Sarah was er ziek van dus bracht ons naar een hotel in de buurt, en dan kon zij thuis (bij het gastgezin) even gaan liggen.
Bij nader inzien was het hotel niet zo'n succes, de badkamer had geen stromend water en het was ook niet bepaald schoon, ik kan best tegen primitief overnachten, maar dit sloeg echt alles!!! Sami en ik besloten om even rond te wandelen en wat te eten.
mijn eerste indruk van Bajawa was niet zo best, overal ligt plastic op straat, in de berm en in de natuur...
iedereen die ons ziet roept: heee where are you going? Of: where are you from? en dat is 1 keer leuk, maar vervolgens werd ons binnen 1 uur wel 30 keer gevraagd... Dat is echt iets typisch voor hier! We kwamen op een markt terecht en alles was echt heel primitief... ik had het me niet zo voorgesteld...
Toen Sarah ons weer op kwam halen zijn we naar een ander hotel gegaan, Iets duurder maar stukken beter! en een normale douche ipv bakjes water is ook wel weer eens lekker!!!
Bij collega's op bezoek geweest en Sarah's toekomstige huis bezocht; de eigenaresse is een super lieve vrouw van 38 en zegt dat Sarah als een zus voor haar is, heel hart verwarmend!!!
's avonds samen met de andere VSOers gegeten; erg leuk om iedereen te ontmoeten!!!
dag 4:
kerst ontbijt in ons hotel; met kerstboom!!! bananen pannekoek en koffie!!!
's ochtends naar een waterval gewandeld, heel mooi en 's middags naar de hotspring; dit is een van mijn mooiste ervaringen van deze reis, en absoluut de beste manier om kerst te vieren!!! alleen de grap was; het halve dorp was er ook, dus het was bizar druk, toch heel bijzonder en nu kwam het goed uit dat wij kunnen zwemmen want dat kunnen de meeste mensen hier niet: dus in het diepe gedeelte was het minder druk!!! De hotspring is verstopt in een bos, uit een rivier komt super warm water, wat een paar meter verderop via een watervalletje uitmond in een andere rivier. Hier kun je uren genieten!
Er is een heel groot "zwembad" aangelegd waar het warme water in uitkomt; fantastische ervaring om zo te zwemmen!
Voor het eerst in mijn leven gingen mensen zomaar foto's van mij maken, zonder schaamte en zonder iets te zeggen, alleen omdat ik blank ben... heel vreemd!
dag 5:
8 uur durende travel naar Labuan Bajo, omdat we niet weer in een mini-busje gepropt willen worden nemen we het zekere voor het onzekere en vragen een vriend van Sarah om ons te brengen: hij is tour guide en onderweg stoppen we op de mooiste plekken om even de benen te strekken en foto's te maken!
Flores is een prachtig eiland! Met eindeloos veel rijstvelden, midden in de jungle, ongelofelijk vruchtbaar land!!!

dag 6:
Met een longtail boot van Labuan Bajo naar Kanawa, een eilandje bewoond door een familie die er 7 bungalows verhuurt... Echt paradijs op aarde!
In het cristal heldere water loop je zo het koraal in met de mooiste tropische vissen, erg vreemd om zo ondiep zo'n prachtige onderwater wereld te ervaren.
Op Kanawa bleven we 3 dagen, we wouden natuurlijk ook naar Komodo, maar omdat 1 van ons ongesteld was mochten we niet gaan; de komodovarianen ruiken bloed tot op 5 km afstand, en als ze bloed ruiken zijn ze niet te stoppen...

Dag 9:
31 december
We vliegen van Labuan Bajo naar Bali om in Sanur oud en nieuw te vieren!
Wat een luxe om weer in de bewoonde wereld te zijn!
We ontmoeten Paul en Rachel (ook VSO-ers)
heel gezellig en fijn om Paul te leren kennen omdat Sarah met hem een huis gaat delen!

dag 10:
zwemmen en zonnen

dag 11:
Dagje Ubud met chauffeur,
allemaal arts en crafts, elke wijk heeft een specialiteit.
hout, zilver, schilderen, maskers, textiel, niet echt origineel maar zeker mooi om alles te zien.
's ochtends eerst een traditionele theater/dans voorstelling gezien, heel bijzonder, prachtig om te zien hoe ze met hun vingers en ogen bewegen!
Heel veel bizarre kostuums/ maskers en make-up!
Een mooie kennismaking met het hindoeïsme.
Later op de dag komen we een optocht tegen van mensen die van alles en nog wat gaan offeren, mannen, vrouwen, kinderen; iedereen is super mooi aangekleed en opgemaakt. vrouwen dragen allerlei attributen op het hoofd, mannen spelen op instrumenten,
wat een bijzondere ervaring!!!

dag 12:
dagje lui aan het zwembad en geshopt!

dag 13:
Bali top tien tour gedaan (was iets teveel op 1 dag, maar toch een fantastische manier om zoveel mogelijk natuur en landschap te zien)
tempel in de zee
vlindertuin
de mooiste rijstvelden van de wereld
nog een water tempel
Royal palace
botanische tuin

dag 14:
Sarah's verjaardag, samen ontbeten en daarna vlucht terug naar Bangkok!