Werkdip en meer

Bijna iedereen in het onderwijs kent vast wel de bekende werk dip als je na een heerlijke vakantie weer moet beginnen. Alles wat je voor de vakantie had bedacht lijkt wel verdwenen te zijn uit je systeem en het lijkt wel alsof je weer helemaal opnieuw moet beginnen… Nou dit maal 10 overkwam mij na mijn vakantie. Zoals ik eerder beschreef had ik er alles aan gedaan om op tijd terug te zijn en dus stond ik als een van de eerste op maandagochtend op het schoolplein. Om positief te beginnen, het was overweldigend om de kinderen terug te zien, geknuffeld te worden, verhalen te horen over hun vakantie en de vraag te krijgen wanneer Engelse les weer begint. Een heel warm welkom. Maar doordat de helft van de kinderen en de docenten nog niet terug waren en er geen programma was, verdween dit gevoel weer snel. De eerste week is een zgn voorbereidingsweek , alleen mijn collega’s besteden dit vooral om bij te kletsen en samen de laatste roddels door te nemen. Ik zou in deze week eigenlijk een workshop Powerpoint geven voor het hele team, maar doordat veel docenten weg waren heb ik dit toen verschoven.
De tweede week was er een workshop door VSO over “gender” in Ende gepland waar ik samen met 2 andere collega’s heen ben geweest. Er waren veel verschillende organisaties uitgenodigd, zowel overheid als onafhankelijke NGO’s. Het was erg interessant om het te hebben over de cultuur en met name de rollen van mannen en vrouwen hierin. Vooral opmerkelijk dat veel vrouwen de gedachte dat de man meer zou doen in het huishouden helemaal niet beviel, omdat ze dan het gevoel krijgen dat hun taak wordt afgepakt. We kregen een heel model te zien hoe we konden onderzoeken of er in onze activiteiten evenveel kansen voor mannen als vrouwen zijn. Voor mijn school was dit wat minder interessant, maar we hebben wel gesproken over het feit dat we in onze school vaak alleen meisjes laten poetsen. Het was een volle,maar interessante week en het was leuk om iedere dag met de vrijwilligers de dag af te sluiten onder het genot van een biertje op het dakterras.
Na deze week had ik 2 dagen extra vrij vanwege het begin van de Ramadan en ben ik nog even lekker naar het strand geweest, heerlijk ontspannen. Eigenlijk begon het echte werken pas in week 3, maar mijn motivatie was zo laag dat er weinig uit mijn handen kwam. Gelukkig valt dit anderen niet op en is dat het voordeel als je in een cultuur werkt waar dit vaker voorkomt, maar ik vond het vooral vervelend voor mezelf.

Tot in week 4 (na een maand) ineens alles weer begon te lopen.
- Mijn Engelse lessen heb ik weer opgepakt en merk dat ik daar toch wel heel erg van geniet. Gewoon zelf voor de klas staan en samen met die kids 2 uur Engelse woorden leren door te zingen en heel veel spelletjes te doen!
- Ook is de product verkoop in een van de hotels een success en door de vraag naar meer producten gaan de kinderen de waarde inzien van hun werk, dit werkt zoals ik gehoopt had erg stimulerend.
- Daarnaast ben ik weer begonnen met een workshop powerpoint in de klas en heb maar liefst weer 5 nieuwe deelnemers.
 - De huiswerk begeleiding is ook weer in volle gang in de 2 kindertehuizen en ik begeleid nu ook 2 tieners met een beperking in de klas van een gewone middelbare school (inclusief onderwijs), wat erg uitdagend, maar leuk is.
- En ik ben deze maand begonnen met thema avonden voor de jongeren van 16 t/m 19 die in een van de kindertehuizen wonen om te praten over relaties, roken, alcohol etc.

Zoals je leest weer een hele hoop activiteiten waar ik steeds meer zin in krijg en druk mee ben. En zo vliegt de tijd, alweer September.  Vorige week was het weer tijd voor een mini vakantie (eind Ramadan). Ook al hebben we weinig moslim kinderen hier, het blijft natuurlijk mooi dat we 4 dagen vrij hadden. Ik ben dan ook een paar dagen naar het strand bij Riung geweest met wat andere vrijwilligers om de zon op te zoeken en het was weer fantastisch. De motor tocht was heftig (veel stijle stukken grevel/ los zand), maar prachtig en een groot voordeel; ik word niet wagenziek! 

Na deze mini vakantie moet ik weer 1 weekje werken en dan vertrek ik naar Bali voor deelname aan een workshop over advocacy en social media. Ik had me hier voor opgegeven en ben uitgekozen samen met nog 1 andere vrijwilliger, dus dat is wel leuk. Ik help inmiddels ook een van de VSO staff met een onderzoek naar mogelijkheden om jeugd meer in de programma’s te betrekken en dus als ik op Bali ben, zal ik gelijk ook even met haar om de tafel gaan zitten om naar de resultaten te kijken. 

Nou jullie zijn weer op de hoogte van mijn leventje hier en ik ga weer even aan de slag!

Liefs